Πολλά γράφονται κάθε καλοκαίρι, σχετικά με το ελεύθερο camping και πολλές είναι οι ενοχλήσεις που αρχίζουν να δέχονται οι εισαγγελικές, αστυνομικές, αλλά και αυτοδιοικητικές αρχές για το θέμα από συγκεκριμένη κατηγορία επαγγελματιών.
Οι μεν επικαλούνται τον ........
νόμο 392 ΦΕΚ 199 Α΄ / 31.07.1976. Έναν νόμο που –σημειωτέων – ψηφίστηκε το 1976 μετά την δικτατορία όπου στο άρθρο 10 παράγραφο 2 αναφέρει ότι «απαγορεύεται η εγκατάσταση σκηνών ή η στάθμευση τροχόσπιτων σε αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, παρυφές δηµόσιων δασών, δάση και εν γένει κοινόχρηστους χώρους». Ψηφισμένος τότε για να προσδώσει νομικό μανδύα στην εκδίωξη τσιγγάνων και των χίπις της τότε εποχής.
Τον τότε παράλογο νόμο έρχεται να τον ενισχύσει ο Ν. 2163 ΦΕΚ 118 Α΄ / 19.07.1993 που προσθέτει στους απαγορευμένους χώρους τις παραλίες και απαγορεύει στους ιδιώτες και τους καταστηματάρχες να φιλοξενήσουν στον δικό τους χώρο πάνω από ένα τροχόσπιτο. Μια νομική διάταξη που σήμερα εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους μιλάμε καθαρά για οικονομικά συμφέροντα. Αυτά σε νομικό μόνο επίπεδο γιατί σε επίπεδο συντάγματος τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Σύμφωνα με το Άρθρο 5 του συντάγματος και το άρθρο 57 του Αστικού Κώδικα, η απαγόρευση χρήσης των κοινόχρηστων χώρων, μέσω κατασκήνωσης εκεί, προσβάλλει το δικαίωμα της προσωπικότητας, το οποίο κατοχυρώνεται και συνταγματικά.
Οι δε, υπέρμαχοι του ελεύθερου camping οι Free Campers (= ελεύθεροι κατασκηνωτές) όπως αυτοαποκαλούνται είναι άνθρωποι σοβαροί, οικογενειάρχες, που πρώτα και κύρια αγαπούν την φύση, αγαπούν την καθαριότητα διότι μέσω αυτής της διαδικασίας (του ελεύθερου camping) μαθαίνουν να φροντίζουν και να κρατάνε καθαρό τον χώρο στον οποίο ζουν με την οικογένεια τους, αλλά και να σέβονται και τους διπλανούς του συγκατασκηνωτές.
Είναι άνθρωποι εξαιρετικά κοινωνικοί, επιδιώκουν την γνωριμία και την παρέα των υπολοίπων συγκατασκηνωτών, λατρεύουν τη φύση, και την ζωή στην ύπαιθρο.
Οι υπέρμαχοι του ελεύθερου camping, κάνουν λόγο για στάση ζωής, φιλοσοφία διακοπών, ξεβόλεμα, ταλαιπωρία, καθημερινότητα κοντά στη φύση, απόλυτη ελευθερία, στέρηση πολυτέλειας, ακόμα και νεανικό καπρίτσιο.
Υπάρχουν τόσες απόψεις για το ελεύθερο κάμπινγκ όσες και οι ιστορίες που έχουν να διηγηθούν όσοι το έζησαν έστω και για μία φορά στη ζωή τους –και είτε το λάτρεψαν είτε το μίσησαν.
Το αν θα το λατρέψεις, εξαρτάται από το πόσο έχεις κουραστεί από την υπερβολή του δυτικού πολιτισμού, τι αισθήματα τρέφεις για την «αξιοποίηση» του φυσικού τοπίου και μέχρι ποιο σημείο φτάνει η αγάπη σου για τη φύση.
Αναμφισβήτητα είναι ξεβόλεμα, αλλά τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί ή αν θέλετε να φανεί ισάξιο, με την πρώτη βουτιά στη θάλασσα, αξημέρωτα και πριν την πρώτη γουλιά καφέ. Σίγουρα είναι η απόλυτη ελευθερία.
Πάνω –και πριν– από όλα, όμως, είναι σίγουρα εμπειρία, από εκείνες που θυμάσαι για πολλά χρόνια μετά. Διότι, όσο κι αν φοβάσαι τα έντομα, όσες φορές κι αν ξεμείνεις από κρύο νερό, ο έναστρος ουρανός πριν κοιμηθείς, η θάλασσα σε απόσταση λίγων μέτρων από το «κρεβάτι», η πρωινή βουτιά σε “prive” κρυστάλλινα νερά είναι εικόνες που χαράσσονται βαθειά στην μνήμη σου και σίγουρα δεν ξεχνιούνται εύκολα.
Δεν θα ξεχάσεις ποτέ την γνωριμία με την διπλανή οικογένεια, που κατασκηνώνει λίγα μέτρα πιο πέρα από σένα, δεν θα ξεχάσεις την βραδινή παρέα που κάνατε, τις όμορφες στιγμές που περάσατε, την αλληλεγγύη που είχατε μεταξύ σας όταν η αστυνομία φαινόταν στην περιοχή σταλμένη ή βαλτή αν θέλετε από τους επαγγελματίες που διαθέτουν οργανωμένη επιχείρηση camping και που λόγω της ελεύθερης κατασκήνωσης, θίγονται τα συμφέροντα τους.
Αναζητώντας πληροφορίες στο διαδίκτυο για περισσότερες πληροφορίες πέσαμε σε ένα παλιό δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας το 2007 με τον Δήμαρχο Ζαχάρως Πανταζή Χρονόπουλο και τις απόψεις του για το ελεύθερο camping..
Ηλεία: Άγρυπνοι φύλακες του δάσους οι παραθεριστέςΠριν από περίπου ένα μήνα ο Μεσσηνιακός τύπος είχε γράψει για την σύσκεψη του Δημάρχου Τριφυλίας κ. Κώστα Κόλλια, με την εισαγγελέα Κυπαρισσίας παρουσία του εκπροσώπου της Αστυνομικής Υποδιεύθυνσης Κυπαρισσίας, και του Λιμενικού Σταθμού με φορείς που όπως υποστηρίζουν πλήττονται οικονομικά από το Ελεύθερο camping.
Κόντρα στην ισχύουσα νομοθεσία και στα συμφέροντα των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων και υπέρ του ελεύθερου κάμπινγκ τάσσεται ευθέως ο δήμαρχος της Ζαχάρως Ηλείας, Πανταζής Χρονόπουλος.
Στο πανέμορφο παραλιακό δάσος της Ζαχάρως, που βρίσκεται στα νότια του νομού Ηλείας δίπλα από τη γνωστή λιμνοθάλασσα και τα ιαματικά λουτρά του Καϊάφα, κάθε χρόνο τέτοια εποχή και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού χιλιάδες επισκέπτες από όλη τη χώρα περνούν τις διακοπές τους κάνοντας ελεύθερο κάμπινγκ.
«Υπολογίζουμε ότι τη θερινή περίοδο περισσότερα από 4.000 άτομα, όλων των κοινωνικών τάξεων, γιατροί, δικηγόροι, φοιτητές και εργάτες, έρχονται μαζί με τις οικογένειές τους εδώ στο πανέμορφο δάσος μας για να κάνουν τις διακοπές τους και να νιώσουν ελεύθεροι από το άγχος της πόλης. Κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ μέσα στο δάσος, αλλά και πλησίον της παραλίας και, εκτός ολίγων εξαιρέσεων, ποτέ δεν είχαμε πρόβλημα μαζί τους», δήλωσε στην «Ε» ο δήμαρχος Ζαχάρως, Π. Χρονόπουλος.
Σύμφωνα με τον δήμαρχο, το ελεύθερο κάμπινγκ στο δάσος και στην παραλία του Καϊάφα φέρνει χρήματα στα μαγαζιά της πόλης και σχετική κίνηση καθώς σχεδόν όλοι βγαίνουν για να διασκεδάσουν στα γύρω νυχτερινά καταστήματα.
Το πιο σημαντικό; «Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έρχονται με τις σκηνές και τα τροχόσπιτά τους κάθε καλοκαίρι αποτελούν κατά κάποιο τρόπο και τους άγρυπνους φύλακες του πανέμορφου δάσους μας. Αυτοί οι άνθρωποι, βαθιά συνειδητοποιημένοι ως προς την προστασία του περιβάλλοντος, είναι οι "φύλακες-άγγελοι" του δάσους και γι' αυτό ποτέ στον συγκεκριμένο χώρο δεν έχει σημειωθεί φωτιά», λέει ο κ. Χρονόπουλος.
Δίπλα τους κάθε καλοκαίρι κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ με τους γονείς και τους καθηγητές τους και άτομα που έχουν ενταχθεί σε ειδικά προγράμματα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά και ποτέ δεν σημειώθηκε το παραμικρό.
Τις πρωτοποριακές απόψεις του δημάρχου Ζαχάρως δεν συμμερίζονται όμως οι ιδιοκτήτες των γύρω ξενοδοχείων, οι οποίοι συχνά με φορτικό τρόπο απαιτούν από τις αστυνομικές αρχές να επιβάλλουν τον νόμο και να απομακρύνουν τους... ενοχλητικούς. Ορισμένες φορές στο παρελθόν κάποιοι εξ αυτών προσπάθησαν να λασπολογήσουν κατά των ελεύθερων κατασκηνωτών διαδίδοντας φήμες για διακίνηση ναρκωτικών κ.λπ., πράξεις που διαψεύδει κατηγορηματικά ο δήμαρχος της Ζαχάρως.
Πηγές της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηλείας επιβεβαίωσαν τις σχετικές καταγγελίες, πλην όμως διευκρίνισαν ότι πάντα η παρέμβασή τους γίνεται με ήπιους τόνους και υπό μορφή συστάσεων, τις οποίες σχεδόν πάντα δέχονται οι πολίτες και απομακρύνονται από τον σχετικό χώρο.
Πληροφορίες μας αναφέρουν ότι την πίεση την έχουν ασκήσει συγκεκριμένοι επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο του Camping για να μην επιτραπεί η ελεύθερη κατασκήνωση στην περιοχή της Ελαίας η οποία ανήκει πλέον διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας στην Μεσσηνία.
Γνωρίζουμε ότι από τους εμπλεκόμενους στην σύσκεψη υπάρχουν άνθρωποι που είναι υπέρ του Ελεύθερου camping καθώς οι αναφορές που έχουν από τους υφιστάμενους τους είναι εξαιρετικές σε σχέση με την φύλαξη του δάσους αλλά και την καθαριότητα που επικρατεί μετά την αποχώρηση των κατασκηνωτών.
Οι επαγγελματίες της περιοχής από την άλλη τάσσονται αναμφισβήτητα υπέρ των Ελεύθερων κατασκηνωτών καθώς οι άνθρωποι αυτοί τρώνε στις ταβέρνες τους και ενισχύουν την τοπική οικονομία.
Θέλουν να έρχονται Ελεύθεροι κατασκηνωτές, σε πολλές περιπτώσεις γνωρίζονται μεταξύ τους και η παρέα που γίνεται τόσο ανάμεσα στους κατασκηνωτές όσο και ανάμεσα στους μαγαζάτορες και τους κατασκηνωτές είναι μοναδική.
Το Ελεύθερο camping λοιπόν μόνο θετικά έχει για μια περιοχή καθώς η παρουσία ανθρώπων στο δάσος αποτρέπει αρρωστημένα μυαλά να πλήξουν τον πνεύμονα οξυγόνου. Ας μην ξεχνάμε ότι όπου υπάρχουν κατασκηνωτές δεν υπάρχουν και πυρκαγιές.
Ο Δήμος Τριφυλίας θα πρέπει να επιτρέψει στην περιοχή μας (στα διοικητικά όρια του δήμου) την Ελεύθερη κατασκήνωση και ειδικά τώρα με την δύσκολη οικονομική συγκυρία που υπάρχει να δοθεί η δυνατότητα και σε αυτούς τους ανθρώπους με περιορισμένα οικονομικά να κάνουν διακοπές στην πανέμορφη περιοχή μας με όσο το δυνατόν λιγότερο κόστος για εκείνους,
Επαναλαμβάνουμε ότι η παρουσία ανθρώπων στο δάσος 24ωρες το 24ωρο είναι η καλύτερη δυνατή βοήθεια για την φύλαξη του δάσους. Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι άγρυπνοι φρουροί του πρασίνου, και της ζωής που δίνει ένα δάσος.
Κόντρα στα οικονομικά συμφέροντα δυο άντε τριών επαγγελματιών (εκ των οποίων ο ένας ανήκει σε άλλη διοικητική περιφέρεια από αυτήν της Πελοποννήσου (ανήκει στην περιφέρεια Δυτικής Πελοποννήσου) ο Δήμος πρέπει πρώτα και κύρια να σκεφτεί τα παραπάνω σχετικά με την φύλαξη και καθαριότητα του χώρου από τους Ελεύθερους Campers ακολουθώντας το παράδειγμα και την πυγμή του Δημάρχου Ζαχάρως Πανταζή Χρονόπουλου που πάει κόντρα στα οικονομικά συμφέροντα λίγων.
Κακά τα ψέματα. Αυτός που θέλει οργανωμένο camping θα πάει σε οργανωμένο.
Αυτός που δεν θέλει οργανωμένο δεν θα πάει σε οργανωμένο αλλά δεν θα μπορεί να έρθει εδώ για ελεύθερο καθώς θα αναμένει από στιγμή σε στιγμή καταγγελία για να φύγει.
Αυτό κ. Δήμαρχε πρέπει να αποφευχθεί. Η Τριφυλία χρειάζεται τουρισμό. Χρειάζεται και τον Ελεύθερο τουρισμό.
Άλλωστε στην αφίσα του κινήματος πολιτών που ήδη κυκλοφορεί γίνεται λόγος για κατανάλωση των προϊόντων που παράγουμε και να κάνουμε Τουρισμό Ελληνικά. Όταν δυο - τρεις επαγγελματίες θέλουν να απαγορευθεί το Ελεύθερο camping τότε για ποιόν Ελληνικό τουρισμό μιλάμε;
Τασσόμαστε ΥΠΕΡ του Ελεύθερου camping και προτείνουμε στον Δήμαρχο Τριφυλίας να επιτρέψει τον Ελεύθερο τουρισμό στην περιοχή μας και να μην ακούει τους δυο τρεις επαγγελματίες που έχουν οικονομικό συμφέρον από την εφαρμογή ενός άδικου και παράλογου νόμου ο οποίος στο κάτω κάτω της γραφής αντίκειται και στο άρθρο 5 του συντάγματος της Ελλάδος. Είναι κάτι που ως δήμος θα μας αποφέρει μόνο θετικά και μηδαμινά αρνητικά.